Yazarımız NURHAYAT ŞEN, şehit ailelerinin acılarını paylaştı, bu acının durması için herkesi bir an önce göreve davet etti!

Beğen
Beğendim Sevdim Komik İlginç Üzüldüm Kızdım

 nurhayat-sen1

Merhaba!

SARIYER GAZETESİ’ndeki ilk yazımda kendi gözümde asker ve asker ailelerini nasıl gördüğümü aktaracağım. Evvelden çocuklarımızı asker ocağına gönderirken, davul – zurna çaldırır, eline kına yakar, ‘Kınalı kuzum’ der bir güzel eğlenir, konvoylar yapar öyle uğurlardık. Asker anası-babasıyım derken böbürlenir, asker kaçağı olanı da adamdan saymazdık.

***

Kızlarımızı evlendirirken, damadın askerliğini yapıp yapmadığını sorar, askerliğini yapmamış olanı da tasvip etmezdik. Öyle ki; bir yerde asker gördük mü sanki evimizin çocuğuymuş gibi davranır, sigarası yoksa sigara alır, karavanaya talim ettikleri için ekmeğimizi bölüşürdük. Kısacası ona olabildiğince kendi imkanlarımızla sahip çıkmaya çalışırdık.

***

sehit1

Şimdi; çocuklarımızı askere gönderirken, gözümüzde korku, içimizde şüphe ”acaba” diye düşünüyoruz. Acaba benim çocuğumun kötü haberi gelecek mi? ‘Acaba başına bir iş gelir mi?’ diye içimiz içimizi yiyor. Eğer bedelli askerlik piyangosu vurduysa hemen bedelini ödeyip askerlik yaptırmıyoruz. Bedelliyi bir araya getiremeyen çocuklarımızdan bazıları, bedelini canları ile ödüyorlar.

***

Artık asker denince aklımıza ölüm geliyor. Analar ağlamasın diyoruz, anaların gözünün yaşını eksik etmiyoruz. Bir günde onlarca evladımızı şehit veriyoruz. Şehit oğlunun parçalanmış postallarını koklayarak öpen anaların, asker selamı ile eşini, babasını, kardeşini son yolculuğuna uğurlayan ailelerin acısını birlikte yaşıyoruz. Ve o günü kendimize yas ilan ediyoruz.

***

Şahadet şerbeti içmiş şehitlerimize “Ne mutlu onun ailesine, ne mutlu onun tüm yakınlarına” dedi, Cumhurbaşkanı. Siz hiç çocuğunun şehit haberi ile mutlu olan, ana-baba, eş, evlat, kardeş gördünüz mü? Biz görmedik. Bu öyle bir acıdır ki! Ölene kadar içinizi yakar. Biz çocuklarımızın tezkeresini alıp, evine sağ- salim döndüğü zaman mutlu oluruz. Biz Mehmetçik çocuklarının boynu bükük kalmadığı zaman mutlu oluyoruz.

Mehmetçik denince hep bir ağızdan ”Vatan sana canım feda” yada ”yaylalar yaylalar” aklımıza gelir. Yüzümüzde tebessüm oluşur. Hiç uğruna ne çocuklarımızı feda edelim, ne de onlara veda. Artık analar ağlamasın, çocuklarımız ölmesin.

***

Mahir Deniz ne güzel demiş;

Neden yağmur yağmıyor dedim kendi kendime.

Baktım ki analar ağlıyor bu ülkede.

Bu topraklar anaların gözyaşlarıyla yıkanırken gök neylesin anaların yüreğine!

DEVAMI GELECEK!

Beğen
Beğendim Sevdim Komik İlginç Üzüldüm Kızdım

Bu haber 24 Ağustos 2015 tarihinde yayınlanmıştır. (1 sene önce)

Habere yorum yaz